In formatie. We rukken op naar het oosten.
Ik gaf mijn woord om tegen de Geten te vechten.
Je gaat waar wij je bevelen. -Dood ze.
Je kwam terug voor mij.
Terwijl het je je leven had kunnen kosten.
Er is geen leven zonder jou.
De schaduw van Rome reikt ver, en jij zal eronder sterven.
Ik krijg morgen een stel nieuwkomers.
Sta mij toe hem te kopen en op te leiden.
Waarschijnlijk zal hij het niet lang redden.
Toen de Romeinen kwamen...
Ik dacht dat ik je nooit meer zou zien.
Ik zal altijd bij je zijn.
Zelfs de goden kunnen me niet bij je weghouden.
Ik zou ze doden als ze het probeerden.
Breng ze naar de baden.
Maar eerst dat haar eraf.
Meester.
Het bad is leeg. -We hebben regen nodig.
Geld zou ook helpen. -Dat hebben we ook nodig.
Hoe is je nieuwe huisdier? -Hij leeft nog.
Voor dat geld konden we het bad een maand vullen.
Hij was het waard, Lucretia. -Hij leeft niet lang.
Hoelang voor hij sterft en je geld weg is?
Niet voor hij zijn doel heeft gediend.
Van legatus Claudius Glaber.
Wat wil hij? -Kijken wat ik wil.
Hij komt hierheen. -Over twee dagen.
De reden ontbreekt.
De betekenis is duidelijk. Hij komt me bedanken.
Waarom? Omdat je te veel hebt betaald voor de Thraciër?
Spartacus is aan Glabers doodstraf ontsnapt.
Het publiek wilde zijn vrijlating.
Vernederend voor de legatus.
Ik bood hem een alternatief door hem te kopen.
Tegen een hoge prijs.
Als Spartacus blijft leven tot de eed...
wordt de arena alsnog zijn graf. Zo niet...
Zal zijn dood de legatus alsnog verblijden.
Iedereen gaat erop vooruit.
Ik heb nog wat hulp nodig.
Enkel zijn dankbaarheid is niet genoeg.
Wat we willen is zijn steun.
Niets minder dan dat.
De legatus als onze weldoener.
Met zijn geld zal ons bad overlopen.
We bereiden een banket. -Een kleintje.
Met wijn en water. Heel veel water.
Net genoeg om de tong nat te maken.
Offer een stier voor de goden.
Misschien iets kleiners.
Een schaap?
Moge de goden ons geluk schenken.
Wel verdomme. De varkensneuker leeft nog.
Dat is hem. De Spartacus over wie iedereen het heeft.
Mijn naam is... -Niemand geeft om wie je was.
En ik geef niet om wie hij is.
Waar zijn we? -Het hiernamaals, vriend.
Of de roestige poorten ervan.
Je bent nu te gast bij Batiatus.
Eigenaar van de grootste ludus in Capua.
Ludus?
De gladiatorenschool, waar mannen goden worden.
Bloed is hun nectar. De arena hun bergtop.
Gladiatoren.
Het zuiverste broederschap.
Overleef de komende dagen...
en jij en de andere rekruten zullen bij ons horen...
en ons brandmerk dragen.
Kunnen we je tot die tijd iets aanbieden?
Voedsel, water. Misschien geurige olie voor je voeten.
Water.
Deze is traag van begrip. -Wat wil je, van een Thraciër?
Hij ruikt naar verse stront.
Zo ruiken ze allemaal. Behalve hun vrouwen.
Die ruiken naar pis én stront.
En waar kom jij vandaan?
Ik ben een Galliër. De grootste van mijn volk.
Crixus, de ongeslagene.
Een Galliër.
Dat verklaart waarom jij naar een vrouw ruikt.
Verzorg je wonden. Eet en rust.
Als je aangesterkt bent komen we daar op terug.
Zwak.
Een stel stronthopen. Geen vent ertussen.
Ga dan maar bij ze staan, lul.
Wat bevindt zich onder je voeten?
Antwoord.
Wat bevindt zich onder je voeten?
Zand.
Crixus, wat bevindt zich onder je voeten?
Heilige grond, Doctore.
Begoten met bloederige tranen.
Jullie tranen, jullie bloed, jullie zielige leven...
omgesmeed tot iets van waarde.
Luister, leer, en leef wellicht...
als gladiatoren.
Luister naar jullie meester.
Jullie zijn ieder gezegend...
dat jullie in de ludus van Quintus Lentulus Batiatus zijn.
Leverancier van de beste gladiatoren in de hele Republiek.
Bewijs jezelf in de toekomst.
Bewijs dat je meer bent dan een slaaf, dan een man.
Faal, en je sterft hier of als slaaf in de mijnen.
Slaag, en je voegt je bij mijn titanen.
Een gladiator vreest de dood niet.
Hij omhelst hem, streelt hem...
neukt hem.
Telkens als hij de arena binnenkomt...
steekt hij zijn lul in de mond van het beest.
En bidt dat hij klaar is voor zijn mond dichtklapt.
Geen van jullie bastaarden zou het volhouden.
Op één na.
Deze zielige, gehavende Thraciër...
versloeg vier man in de arena.
Ter dood veroordeeld, met enkel een zwaard in zijn hand.
Ze vielen hem aan...
keer en keer opnieuw.
Hij tartte de dood, het lot en de goden zelf.
Kijk naar deze man. Leer van hem, en besef...
dat hij niets is.
Een lafaard, een deserteur van de hulptroepen.
Zijn overwinning net zo nietszeggend als zijn moed.
Hij vocht tegen de slecht opgeleide mannen van Solonius...
de rivaal van jullie meester.
Als hij met één van jullie in de arena had gestaan...
was zijn hoofd van zijn lichaam gescheiden.
De Thraciër is het er niet mee eens.
Misschien helpt een demonstratie.
Oefenzwaarden.
Laat zien dat we het mis hebben, Spartacus.
Raap op.
Dat is niet mijn naam.
Jouw naam, je leven... Daarover beslissen wij.
Wellicht wil de lafaard een voordeel hebben...
om zijn knikkende knieën te laten stoppen.
Gladius.
Raap op.
Ik kan niks met hem. Stuur hem naar de mijnen.
Goed uitgerust, zie ik?
Een aanval vereist een goede grip.
Hij wil aanvallen voor hij vast op zijn benen staat.
Keer je tegenstander de rug toe, en je zult sterven.
Worstel met een sterkere tegenstander, en je zult sterven.
Werp je zwaard in de arena en je zult wederom sterven.
Je dwaasheid heeft een leven gekost.
Maar het jouwe kan nog gered worden.
Twee vingers. Een teken dat je je overgeeft.
Een vraag om genade aan de organisator.
Smeek om je leven, konijntje.
Sla zijn schedel in.
Meester. -Zet de training voort.
Hij poogt je kampioen te doden, en jij laat hem leven?
Glaber komt morgen.
Hij wil de Thraciër zien bloeden...
maar tot hij ons steunt wil ik zijn bloed in hem laten.
God, het is warm.
Je tong schroeit uit je mond.
Opeten.
Smerige slaven en criminelen.
Zijn wij dan beter?
Jij hebt je executie overleefd.
Twee keer als je de Galliër meetelt.
Jij bent uit ander hout gesneden.
Beter dan deze smeerlappen.
En jij?
Varro.
De ergste van ze allen.
Een vrij man die zichzelf veroordeeld heeft.
Waarom doe je dit vrijwillig?
Kleine schulden die groter werden.
Ze afbetalen blijkt moeilijk.
Als het alleen om mij ging...
Heb je een gezin? -Een vrouw en kind.
Een jongen.
De opbrengst van twee jaar hier houdt ze op de been.
Als je goed vecht wordt je beloond in contanten.
Genoeg om mijn schuld te betalen, als de goden het willen.
De goden...
Je bent een dwaas.
En ik niet alleen, lijkt me.
Ik heb nu niks beters. -Mijn moeder vecht nog beter.
Je hebt geen moeder. Je komt uit de hel. Daarom mag ik je.
Zijn er geen betere? -Niet die ik kan betalen.
Klaag niet zoveel en doe wat je moet doen.
Ik wil u en de school eer brengen.
Legatus Glaber komt morgen. Tot die tijd...
zijn deze mannen al wat ik kan betalen.
Maak ze keihard of gooi ze in de mijnen.
Uw wil, mijn handen.
Ovidius, mijn excuses voor het oponthoud.
Geld zou de pijn verzachten.
Drie maanden niets. Je loopt achter op je betaling.
Drie al? -Tot op de dag.
De spelen van Vulcanalia zijn binnenkort. Kan het dan?
Plus 30% rente.
Of de schuld nu betalen.
De schuld plus 30%, na Vulcanalia.
De dag erna.
Ik kon hem hebben. -Crixus?
Je zou in je broek schijten.
Ik zou me niet op de grond laten pakken.
Zonder opleiding kan hij ons allemaal aan, Kerze.
Het is gewoon de waarheid.
Ik hoop dat mijn laatste test niet tegen hem is.
Geen zorgen, zo ver kom je niet eens, idioot.
Iedereen redt het tot de test, en verder.
Vrijheid. -Ooit, als je goed vecht.
Waardeloos zonder geld, Varro.
Win de harten van het publiek en je zal beide hebben.
Jij hebt er gevochten. Hoe schat je onze kans in?
Jullie zullen allen sterven.
Opstaan.
Slaap maar nadat jullie je bewezen hebben.
Doorlopen.
Het is al laat.
Dat klopt.
Ga weer slapen. -Ik ga zo.
We hebben betere wijn nodig. -We hebben van alles nodig.
Dat komt wel weer.
Is alles klaar? -Ik heb alles geregeld.
We mogen niet falen morgen.
Als ik de steun van Glaber krijg... -Die krijg je.
Hoe weet je dat?
We hebben ons best gedaan. Nu is het aan de goden.
Kom naar bed.
En neem die vieze wijn mee.
Ik smeek het jullie.
Naai me niet.
Stop maar. De training begint zo.
Ga eten.
Bij de lul van Jupiter. Trainen we nu de hele dag?
Denk je nog steeds dat ze het allemaal halen?
Bijna allemaal.
Nog steeds gek dus.
Heeft Batiatus voor ze betaald? -Niet veel, zo te zien.
De Romeinse manier. Levens voor geld.
Sommigen zijn meer waard dan anderen.
Ik heb gehoord dat een zekere Thraciër nogal duur was.
Ik denk niet dat hij nog duurder wordt.
Ik herinner me nog hoe zwaar het marcheren was.
Jullie zullen wel sterven van de honger.
Eet zoveel je wil.
Verdomme.
Maak me maar wakker als we weer dood moeten.
Sorry van de pap. Barca vindt het grappig.
Gelukkig heeft hij er deze keer niet in gepist.
De dagen zullen moeilijk zijn. En zonder voedsel...
nog erger. -Geef je me je brood?
Niet het mijne.
Ik verplaats dingen, zelfs van buiten deze muren.
Ik kan je bezorgen wat je wil.
Ik wil bij niemand in de schuld staan.
Ik vraag er niets voor terug.
Mijn enige zorg is jouw welzijn de komende dagen.
Zeg wat je wil zeggen.
In het kort...
regel ik ook weddenschappen.
Wie leeft en wie sterft, hoe snel en wanneer.
Spellen om tijd en geld aan op te maken.
Hoe sta ik? -12-1 voor de mijnen.
Je sterfkans ligt nog hoger.
Crixus verliest veel als je de kansen keert.
Dat komt mij goed uit.
Denk niet dat ik je vriend ben.
Het kwam niet eens in me op.
Hoe kom je hier aan? -Door mijn geluk te beproeven.
Je geluk keert zich tegen je.
Glaber. -Noem me legatus.
Net een dier, zoals de rest van je volk.
Waar is ze? -Wie?
Je vrouwtje.
Waar? -Waar ik wil.
Ze heeft je niks misdaan.
Dat klopt.
Maar jij hebt me wel iets misdaan.
De mannen laten deserteren, mijn bevel ondermijnen.
Mijn reputatie in de senaat in gevaar brengen.
En in de arena weiger je dood te gaan.
Mijn leven dan...
in ruil voor het hare.
Het is jouw leven niet meer.
Ik hoef maar te fluisteren als ik je dood wil...
en de goede Batiatus zal het bevelen.
Fluister het hem dan toe.
Je begrijpt me niet, Thraciër.
Ik wilde je ooit dood hebben voor je beledigingen.
Maar nu zie ik mijn fout in.
Ik wilde het te snel laten eindigen.
Nu verlang ik naar bloed.
Langzaam druppelend tot er niks meer is.
Ik zei toch dat de schaduw van Rome ver reikte.
Je zal langzaam sterven onder het gebrul van de menigte.
Nog een afscheidsgeschenk...
om ons te doen samenkomen.
Ik heb hem van haar dij genomen.
Om haar geur te behouden.
Voor mijn mannen de hunne achterlieten.
Het was barbaars vermaak.
En toen de strijdlust haar verliet...
heb ik haar aan een Syriër verkocht voor een halve munt.
De Thraciër snapt eindelijk zijn plaats.
Op zijn knieën.
Was uw bezoek naar welbehagen?
Ik ben klaar met hem. -Uiteraard.
We hebben een banket voor u georganiseerd.
Ik ga naar Rome. -Naar Rome? Nu?
Iets voor onderweg dan?
Je had geen moeite hoeven doen, Lucretia.
Deze simpele gerechten bezorgen me maagpijn.
Wilt u wat wijn terwijl we op uw man wachten?
Italiaanse wijn? -Nee, maar van gelijke smaak.
Dan water.
Wat een hitte en stof. Gaat het ooit nog regenen?
We kunnen enkel bidden. -Je kan hier geen stap verzetten...
zonder iemand te horen bedelen om regen.
En toch negeren de goden ons.
Misschien hebben we ze beledigd.
Ik probeer elke dag iets.
Dus jij bent de oorzaak, Ilithyia. -Pas maar op.
Jupiter kan elk moment een bliksemschicht gooien.
Hij zou tussen twee doelen moeten kiezen.
En ik maar denken dat ik bij een nette Romeinse was.
Met dat woord willen mannen ons tot slaaf maken.
Bent u ooit in een ludus geweest?
Ik wilde wel, maar mijn vader liet het niet toe.
En je gehoorzaamt zijn bevelen. -Niet allemaal.
Noch die van mijn man.
Hoe ga je om met het lawaai en de geur van deze...
beesten.
Ze zijn woest en wreed, niet?
Ze lijken wel iets een delirium.
Maak je je geen zorgen?
Wat als ze gek werden en bloed wilden zien?
Deze ludus is al generaties lang in de familie van mijn man.
En je kinderen? Mogen zij met ze spelen?
Ik heb geen kinderen.
Sorry. Ik dacht dat een vrouw van jouw leeftijd...
Kom, we gaan naar Rome.
Nu al? -Kunnen we niet even blijven?
Ik wil naar de gladiatoren kijken.
Een andere keer. Kom op.
Kerze.
Train met Spartacus. -Ja, Doctore.
Rekruten, aandacht.
Toon hem wat we geleerd hebben in zijn afwezigheid.
Vorm één. Val aan.
Vorm twee. Val aan.
Heb ik nog niet genoeg ellende gehad?
Glaber wimpelt me af als een slaaf...
maar laten we het nog erger maken.
Als uitkomt dat ik ze niet in de hand heb...
Ik heb u gewaarschuwd. -Dat heb je niet.
Je maakt maar beloftes. 'Mijn handen, uw wil'.
De legatus is nauwelijks binnen geweest.
De Thraciër is onvoorspelbaar. -Straf hem dan.
Straffen helpt niet. Hij is een beest. Voer voor de mijnen.
Nee. De anderen kosten weinig...
maar Spartacus is veel waard.
Meer dan ze allemaal bij elkaar.
Ik zal geld krijgen. Dan niet van de legatus, maar van hem.
Ook al is hij onvoorspelbaar?
Hij is vol passie, en die geeft hij door.
Een aanwinst voor het publiek als we hem kunnen temmen.
Hij probeerde dit stukje stof terug te krijgen.
Zelfs toen ze hem afranselden. Het kan van nut zijn.
Dit had de legatus bij zich.
Breng hem naar mijn kamer.
Ik zal het uitzoeken.
Waarom ben je hier, onder mijn gastvrijheid?
Omdat ik een Romein vertrouwde.
Je bent hier dankzij mijn grootvader.
Hij heeft deze ludus gebouwd.
Hij vond dat iedereen van waarde was.
Dat zelfs de slechtsten eer en roem konden behalen.
Hij gaf dit door aan mijn vader, en hij aan mij.
Ik ben een lanista.
Net als mijn voorvaderen een trainer van gladiatoren.
Ik zie dingen in mannen die zelfs zij verloren achtten.
Een gloed. Ik wakker hem aan tot hij ontbrandt in de arena.
Ik brand enkel voor mijn eigen doel. -En wat mag dat zijn?
Geld? Dat heb je me al genoeg gekost.
Het is vaak iets simpels. Macht, liefde?
Heb je een lief, Thraciër? -Ik heb een vrouw.
Hou je van haar?
Natuurlijk. Ik zie het aan je.
Wat is de naam van deze delicate bloem?
Sura. -Waar is ze?
Hij nam haar mee toen ik werd opgepakt.
Heeft de legatus haar?
Ze is verkocht aan een Syriër. -Hoe weet je of ze nog leeft?
Hoe weet u of uw hart nog klopt?
Vaak weet ik dat niet.
Ik ben maar een simpele Romein...
die wil overleven, ondanks de grillen van de goden...
de politici, de schurken.
Hoewel er vaak weinig verschil is.
Maar jij bent het gevaarlijkste dier.
Een beest dat voortkomt uit het hart.
Wat zou je doen om je vrouw weer te omhelzen?
Om haar warmte, haar lippen te voelen?
Zou je er voor moorden?
Wie er ook tussen ons komt. -Hoevelen? Honderd? Duizend?
Ik zou ze allemaal doden. -Doe het dan in de arena.
Vecht voor mij en de eer van mijn voorvaderen.
Bewijs jezelf. Bereik de top, verdien je vrijheid.
En die van je vrouw.
Ik heb haar niet verloren.
Ze werd me ontstolen.
Een man moet zijn lot aanvaarden...
of erdoor vernietigd worden.
Waarom zou ik mijn lot nog toevertrouwen aan een Romein?
Voor wat ze hebben.
Van je vrouw?
Haal de test vanavond met eer en dienstbaarheid.
Noem mij meester en ik zal je helpen.
De keuze is aan jou.
Stoppen.
Het is gelijkspel. De test is voorbij.
Posities innemen.
Beginnen.
Dat was teleurstellend. -Niet alles leidt tot een hoogtepunt.
Zoals elke vrouw weet.
Posities innemen.
Nog één les voor je naar het hiernamaals gaat.
Beginnen.
Verdomme. -Duur en nutteloos tegelijk.
Vecht dan, Thracische klootzak.
Tranen?
Het konijn pist zowat in zijn broek.
Dood het konijn.
Maak hem af.
Thraciërs.
Een goede les.
Hou op.
Je hebt de test gehaald.
Meester.
Je leven heeft nu betekenis.
Zweer trouw aan mij.
Leg de eed van de gladiator af.
Ik bied mijn vlees, mijn geest en mijn wil aan...
voor de eer van deze ludus...
en aan de wil van mijn meester, Batiatus.
Ik beloof verbrand, geketend en afgeranseld te worden...
of te sterven door het zwaard...
in mijn streven naar eer in de arena.
Welkom bij het broederschap.
Vertaling door Ult Subs